Zaterdag 6 september was het zover. De zon scheen en zou dat blijven doen… Vol verwachting meldden onze koorleden zich om twee uur bij Eduard op zijn prachtige locatie in de bossen van Sint Hubert. Verscholen tussen de bomen vonden we de locatie van onze uitstap. Wat een bijzondere plek! Na onze bijdragen voor het buffet te hebben veilig gesteld, begeleidden de organisatoren van dit jaar, Coriko en Eduard (Ed), ons naar het terras waar koffie, thee en lekkers werden geserveerd. Heerlijk en relaxed zaten we daarvan in de schaduw te genieten, en van de rust en de boslucht. Lang mocht dat niet duren….

Al snel werden we bijeen gedreven en opgejaagd naar een weiland, waar een keur van spellen werd gepresenteerd. Twee teams werden gevormd en voorzien van groene of gele professionele polsbanden. De strijd barstte los! Groot waren de uitdagingen en na een aanvankelijk wat vredig en vriendschappelijk begin, kwam de ware aard van de koorleden naar boven. Er ontbrandde een fanatiek gevecht tussen de twee teams, bijna op leven en dood. Men gunde elkaar geen enkele overwinning. Vooral het team geel probeerde te intimideren door te pas en te onpas We Are The Champions te krijsen. Gedenkwaardig was de opdracht katapult bouwen. Terwijl het technisch vaardige team geel een prachtig exemplaar neerzette en de ene na de andere stapel dozen omver schoot, kwam groen niet verder dan een zielig bouwsel, dat de bal met een zwak plofje in het gras onder het wapen liet vallen. En Jacqueline probeerde de boel te saboteren door Gemmy bij het spel met de blinddoek zo dol te draaien dat ze niet meer kon lopen en het een godswonder was dat ze het heeft overleefd.

Gelukkig heeft groen zich gerevancheerd en hun kracht getoond bij de werkelijk intelligente spellen, zoals het letterspel en de laatste inzichtopdracht.

Ondanks en misschien wel door de felle strijd was het een geweldige middag! Veel dank ook aan Lilly!

Moe maar voldaan sleepten we ons rond half zes naar het terras voor de zeer verdiende borrel en het heerlijke buffet. Wat heeft iedereen zijn best gedaan om al die smakelijke gerechten te bereiden! Top!

Na het eten werden we opnieuw uitgedaagd met een quiz. In drie groepen moesten vragen beantwoord worden in verschillende categorieën. Of het kwam doordat we ’s middags al ons kruit al hadden verschoten, of door de maaltijd met bijbehorende drankjes…. (meer waarschijnlijk doordat we gewoon dom zijn)… We wisten bijna niks en er kwam dus niet veel van terecht!

Gelukkig kunnen we nog zingen… toch???

Het was een fantastische dag! Heel veel dank voor het organiseren Ed en Coriko. En zeker veel dank voor de gastvrijheid Lilly en Ed.